Önce 10 Mart 2025'teki, sonra da 18 Ocak 2026'daki anlaşma hükümlerini yerine getirme; ardından da 4 günlük ateşkese razı olup uyma; sonra ateşkes 15 gün daha uzatılmasına rağmen hâlâ şartlar ileri sürmeye devam et, yeni bir anlaşma daha yap ama onu da uygulama ve ABD-İsrail başta olmak üzere, temel destekçilerini kaybetmene rağmen terörizmden vazgeçme ve aşırı (maksimalist) taleplerinin yerine gelmesini talep et, öyle mi?

Bu mantık, atalarımızın dediği gibi "Dimyat'a pirince giderken eldeki bulgurdan olmak"la sonuçlanmıştır. Zaten aksinin mümkün olamayacağını, tarih defalarca kaydetmişti. Bu gidişle bulgurun hayali bile söz konusu olmayacaktır ki şaşmaz hüküm verici tarih, daha önce de bulguru hayalden öteye geçirmemiştir.

Bu vesileyle önemli bir başka tarihî gerçeği de hatırlatmak gerekir. Devlet kurma ve idare etme, topluluk yönetme, organize olma gibi önemli makro idarî yetenekler, dünden bugüne bir çırpıda kazanılmaz. Tarihî tecrübe, birikim, nesilden nesile aktarım ve bütün bunlar için "millet olma bilinci" gerekir. Bunlar yoksa boşuna heveslenmeyin. Hevesiniz yalnızca kursağınızda kalmaz. Her seferinde hevesiniz istismar edilir ve onun-bunun maşası olup heba olursunuz.

Defalarca tekrar etmiş bu denemeyi ilk yaşayan siz değildiniz, uçuk heveslerinizden vazgeçmezseniz son yaşayan da siz olmazsınız.

Bir not da az ya da çok, "devlete alerjisi olanlar"a bırakalım. Hangi fikrî/ideolojik çevreden gelirse gelsin devleti yok saymak, gereksiz bulmak ya da devleti küçültmek veya küçümsemek isteyenlerin hepsine birden ısrarla ve bir kere daha şu soruyu sormak lazım: Ötesinden vazgeçtik. Sadece son 10 yılda Türkiye'de, bölgemizde ve Dünya'da yaşananlardan sonra hâlâ aynı yerde misiniz?